De oprichter had een droom: “Ik wil alleen nog maar werken met ondernemers die echt ergens voor staan.” Ondertussen zei hij ja tegen elke betaalde klus “omdat de huur ook betaald moet worden”. Het team raakte daar uitgeput van. Ze deden saaie opdrachten zonder overtuiging. Mensen begonnen stilletjes te kijken naar andere banen. De droom klonk ineens als onzin.

Hij heeft een harde grens gesteld: geen werk meer voor bedrijven die alleen “meer volgers” willen en nul intentie hebben om echt iets te veranderen. Hij vertelde dat ook intern en gaf zijn team toestemming om zulke leads af te wijzen. Tegelijk zei hij tegen iedereen: “We gaan actiever zoeken naar bedrijven met lef – dit wordt onderdeel van jullie targets: één goed gesprek per week met iemand die we écht tof vinden, ook als ze nog niets kopen.”

De eerste maand was spannend (angst voor omzetgat). Daarna gebeurde er iets: het team kwam met leads die zij zelf wilden helpen. De energie ging omhoog. De kwaliteit van werk werd beter, wat weer makkelijker verkocht. Les: visie is óók selecteren wie je níet meer binnenlaat. Je cultuur hangt af van de klanten die je toelaat. Als jij alles accepteert, moet je niet verbaasd zijn dat je team nergens meer in gelooft.