De CEO zat in álle meetings. Go-to persoon voor alles. Hij vond dat stoer (“ik ben betrokken”), maar het team vond het verstikkend. Niemand durfde beslissingen zelfstandig door te voeren. Alles werd vertraagd. Je voelde: hij is niet de leider, hij is de flessenhals.

Hij besloot zichzelf eruit te disciplineren. Letterlijk. Hij koos drie overlegmomenten per week waar hij wél aanwezig zou zijn (maandag commercieel, woensdag product, vrijdag finance/cashflow). Alle andere meetings gingen door zonder hem. Teams moesten zelf besluiten nemen en die besluiten alleen nog melden in Slack volgens een vast format: beslissing / waarom / risico / wanneer live. Hij mocht alleen ingrijpen als het cashflow of juridische risico raakte, niet op smaak.

In de eerste twee weken ging er van alles half mis (“dat zou ik anders gedaan hebben”). Hij hield zich stil. Na een maand liep de organisatie sneller, mensen namen eigenaarschap, en hij kreeg eindelijk tijd voor partnerships en fundinggesprekken. Les: discipline is óók de discipline om als ondernemer níet overal tussen te springen. Groei vraagt dat jij stopt met micromanagen en start met vertrouwen op structuur, rollen en ritme. Dat voelt eng. Dat ís leiderschap.