Ze deden alles op maat. Elke klantvraag werd behandeld alsof het de eerste keer was. Daardoor voelde de propositie fuzzy. De website stond vol losse diensten en vage termen. Het team rende, maar niemand kon in één zin uitleggen waar ze nou voor stonden. Marketing was ongericht. Sales was zwaar.

Ze hebben één niche gekozen: ze gingen zich profileren als de partij die “innovatiesubsidies voor maakbedrijven” regelde. Dat werd de rode lijn. De homepage werd herschreven rond precies dat probleem (“Je hebt een goed idee maar geen tijd voor papierwerk”). Ze voegden drie korte klantcases toe (“zo kreeg Van Dijk Machines €180k vrijgespeeld voor automatisering”). Het team kreeg een vaste pitchzin en oefende die tot hij natuurlijk klonk. Alle andere diensten bleven bestaan, maar werden secundair.

Binnen een kwartaal werden ze herkend als “die subsidieclub voor productiebedrijven”. Dat gaf rust in salesgesprekken: minder uitleg, meer doorpakken. De fout die vooraf werd gemaakt (“iedereen kunnen helpen”) bleek precies de groeiremmer. Les: scherpe positionering voelt in het begin eng (“we sluiten mensen uit”), maar levert juist meer instroom op van jouw ideale klant. Focus = grip. Grip = marge.